Papierowe obicia ścienne zgodnie z duchem epoki, w której były produkowane, imitowały drogie gobeliny, skórzane kurdybany i welury.

W XVIII wieku tapety stały się bardzo popularne i stosunkowo łatwo dostępne ze względu na wprowadzenie maszyn umożliwiających sprawniejszą ich produkcję.

Tapety kładziono na ściany i stropy, wyklejano nimi wnętrza szaf i skrzyń. Były doskonałym materiałem zabezpieczającym przed zabrudzeniem. Opalane drzewem czy węglem pomieszczenia bardzo szybko się brudziły, dodatkowo kopciły świece. Dlatego oklejanie papierowymi okładzinami stało się bardzo wygodnym, prostym sposobem na odświeżenie wnętrza, dodatkowo pozwalało na uzyskanie efektu przepychu.